ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 65
[สถานสงเคราะห์]
หลังเลิกเรียนมาได้ชื่นใจลูกไม่ถึงสองชั่วโมงเธอก็พาแกมาฝากที่สถานสงเคราะห์
"แม่ครับ"
"ลูกไม่สบายเหรอ" ทุกครั้งขุนเขาจะไม่งอแงแบบนี้ แต่วันนี้ดูแปลกๆ รินรดาเลยลองเอามือแต่หน้าผากเพื่อเช็คอุณหภูมิของลูกดู "ตัวก็ไม่ร้อนนี่"
"ขุนเขาครับไปกับแม่ครูนะครับ" แม่ครูเดินมารับเด็กจากแม่
"ฝากด้วยนะคะแม่ครู"
"จ้ะ ขับรถดีๆ นะ" ตอนนี้แม่ครูก็อายุมากแล้ว ควรจะเกษียณตัวเองได้แล้ว แต่ยังเป็นห่วงเด็กๆ เลยไม่ไปไหนคิดว่าบั้นปลายชีวิตก็จะอยู่ที่นี่แหละ
"ขอบคุณค่ะแม่ครู วันนี้แกงอแงหน่อยนะคะ"
ที่วันนี้ขุนเขางอแงเพราะเขาเจออะไรไม่ดีมา ขุนเขาพยายามทำตัวเป็นเด็กดีไม่อยากให้คุณครูลงโทษอีก..แต่ก็เจอจนได้เพราะเป็นห่วงเด็กอนุบาลสองที่ถูกเพื่อนแกล้ง
ตอนที่รินรดาขับรถออกมาเห็นลูกชายมองตามสายตาละห้อย ก่อนที่ขุนเขาจะเดินเข้าไปกับแม่ครูเด็กน้อยเช็ดน้ำตาที่หยดลงมาออก
