ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 70
"คุณเป็นใคร" กลุ่มคนที่กำลังพูดคุยกันอยู่หันไปมองผู้ชายที่เสียมารยาทพูดแทรก
ขุนเขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามอง เพราะอาการของเขากำลังกำเริบ
"ผมก็เป็นพ่อของเด็กที่พวกคุณกำลังต่อว่าอยู่นั่นไง" ชายหนุ่มที่เข้ามาใหม่เดินตรงเข้าไปหาเด็กที่กำลังก้มหน้าก้มตาจิกนิ้วตัวเองอยู่ "ขุนเขาเป็นอะไรครับ"
"พ่อ" พอผู้ชายคนนั้นนั่งยองๆ ลงตรงหน้าขุนเขาถึงมองเห็นใบหน้าชัด ใช่แล้วเขาคือขุนรามตั้งแต่สงสัยเรื่องนี้เขาก็แอบตามดูตลอด
"พวกคุณทำแบบนี้กับเด็กตัวเล็กๆ ได้ยังไง"
"เด็กคนนี้ไม่มีพ่อคุณอย่ามาแอบอ้าง" ครูเห็นว่าผู้ชายที่ไหนไม่รู้เข้ามาสวมรอยเป็นพ่อกลัวว่าจะมาลักพาตัวเด็กออกไป
"เด็กไม่มีพ่อแล้วจะเกิดจากกอไผ่หรือไงใช้สมองส่วนไหนคิด"
"คุณเป็นพ่อของเด็กคนนี้จริงเหรอ" ผู้ปกครองของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บถามแบบใส่อารมณ์
"อืม!"
"เป็นพ่อเด็กก็ดีรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย เห็นไห
