ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 80
ขุนรามรีบแกะมือของเด็กเอ็นคนนั้นออกอย่างเร็ว สายตามองเข้าไปด้านใน..
"อุ๊ย" เกือบวิญญาณหลุดออกจากร่าง เมื่อมองเข้าไปแล้วเห็นสายตาคนที่นั่งอยู่มองมาเหมือนกัน "อย่าทำแบบนี้อีก" เขาตำหนิผู้หญิงที่ถือวิสาสะเข้ามาถึงเนื้อถึงตัว
"เสี่ยคะ" เด็กเคยได้เลยคิดว่าถ้าอ้อนหน่อยเดี๋ยวเสี่ยก็ล้วงทิปออกมาให้
"ไปทำงาน" ใบหน้าเขาเอาจริงมาก เพราะต่อจากนี้ไป เขาต้องทำตัวให้เธอเชื่อใจให้ได้ "เดี๋ยวก่อน ไปบอกเพื่อนๆ ด้วยว่าอย่าทำแบบนี้"
"ทำไมคะเสี่ย"
"ฉันมีลูกมีเมียแล้ว ไม่อยากให้เมียฉันเห็น" ถึงแม้เธอจะมองอยู่ แต่เธอก็ไม่ได้ยินหรอกว่าพวกเขาคุยอะไรกันเพราะเสียงเพลงดังมาก
"ค่ะ.." ถูกตัดทางทำมาหากินไปอีกรายแล้ว อุตส่าห์รอว่าเมื่อไรเสี่ยจะเข้ามาเที่ยวและเรียกพวกเธอให้บริการ แต่พวกเธอก็รู้ดีว่าต้องทำตัวยังไงถ้าลูกค้าพูดแบบนี้
เขาไม่ได้คุยกับเธอจนถึงเวลาเลิกงาน ขุนรามออกมาที่รถเ
