นเรศวร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 52
"ไม่ต้องบอกเขาว่าฉันจะเข้าไป" ทรงอัปสรเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องก็เห็นว่าทันน์กำลังจะเคาะประตูบอกคนที่อยู่ด้านใน "หรือว่าด้านในมีอะไรที่ฉันไม่สมควรจะรู้" เห็นอีกฝ่ายยังคงนิ่งไม่ยอมเปิดประตูให้ เธอเลยใช้ไม้เด็ด
"ไม่มีหรอกครับ" ทันน์ยอมเปิดประตูให้กับทรงอัปสรเข้าไปโดยไม่ได้เคาะ
"........." แต่พอประตูเปิดออกเธอก็เห็นภาพที่คิดว่าคงจะเห็น แต่ในใจลึกๆ เธอยังหวังว่าเขาอาจจะไม่ทำแบบนั้นเพราะเขาดูแคร์เธอมาก
นเรศวรที่กำลังปลอบใจรินรดาอยู่รีบปล่อยมือที่กำลังลูบผมของรินรดาในอ้อมกอด
สายตาคมมองไปที่เธอแต่ชั่วขณะ แววตาตำหนิกรอกมองไปที่ทันน์ด้วย
"คุณอัปสร คุณอย่าเข้าใจผิดนะคะ"
"ฉันไม่เข้าใจผิดหรอกค่ะ ฉันคิดว่าฉันเข้าใจถูกที่สุดแล้ว เชิญพวกคุณต่อเลยค่ะ ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะ"
"เดี๋ยวก่อนสิ" นเรศวรรีบเดินไปรั้งตัวเธอไว้ ก่อนจะออกจากห้องแล้วสั่งให้ทันน์ปิดประตู
"มีอะไรจะ
