ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 83
"ขุนเขาครับกลับบ้านกับแม่" หญิงสาวตามมาเรียกลูกชายให้กลับบ้านด้วยกัน
"วันนี้วันหยุดให้แกเล่นอยู่นี่แหละ" ตอนนี้ย่าติดหลานมาก เพราะแกเข้าใจพูดแถมน่ารักน่าเอ็นดู
"ไม่ได้ค่ะฉันจะพาแกกลับบ้าน"
"จะพาไปฝากสถานสงเคราะห์อีกล่ะสิ ฉันไม่ยอมหรอกนะ"
"แต่ฉันต้องทำงาน" เธอพูดไม่มีอ่อนน้อมถ่อมตนเลย และเธอคิดว่าไม่จำเป็นต้องอ่อนน้อมถ่อมตนให้กับคนที่ดูถูกเหยียดหยามเธอแบบนี้
"ทำงานที่คลับที่บาร์น่ะเหรอ"
"แม่ครับ.."
"แกชอบผู้หญิงแบบนี้ลงไปได้ยังไง"
"แม่ครับ!!" ถึงแม้ว่าเขาจะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้แต่น้ำเสียงของเขาบ่งบอกว่าไม่ต้องการให้แม่พูดว่าให้เธอแบบนั้น
"ถ้าจะไปทำงานก็ไป ฉันจะรับหลานมาอยู่ที่นี่"
"แต่ที่นี่มันไกล" ถ้าเธอคอยรับคอยส่งลูกที่นี่ มีหวังไม่ได้พักผ่อนแน่ เพราะต้องใช้เวลาไปกับรถติดหมด
"ถ้ารู้ว่ามันไกลก็มาพักที่นี่" ไม่รู้ว่าเมื่อไรที่นางเริ่มใจอ่อน แต่พ
