บทที่ 31

1277 Words

มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย ..เข้ามาถึงก็เห็นว่าเขานั่งรออยู่ที่ห้อง VIP แล้ว "สวัสดีครับคุณพ่อ" "มารอนานหรือยัง" อรรจน์รับไหว้พร้อมกับถามก่อนจะนั่งลง "ยังไม่นานครับ" "แล้วนี่.." หลังจากที่นั่งลงแล้วท่านก็มองไปดูญาติฝ่ายชาย ..ทรงอัปสรถึงได้หันมองไปดู "ผู้ใหญ่ของผมเองครับ" ผู้ใหญ่ของเขา? เธอจำคนที่เขาบอกว่าเป็นผู้ใหญ่ได้ดีเพราะวันก่อนเพิ่งไปเจอท่านมาที่สถานสงเคราะห์ และเด็กๆ ที่นั่นก็เรียกท่านว่าแม่ครู เขากำลังเล่นอะไรอยู่เนี่ย ระหว่างที่ทรงอัปสรกำลังคิดอยู่นั้นผู้ใหญ่ก็ทำความรู้จักกันไป "อัปสรขอคุยกับเขาหน่อยค่ะ" "ลูกจะคุยอะไรก็คุยต่อหน้าผู้ใหญ่นี่เลย" วันนี้อรรจน์ไม่ได้พาใครมาด้วย เพราะท่านรู้ว่าถ้าพาแม่เลี้ยงของทรงอัปสรมามีหวังไม่ได้คุยเรื่องสำคัญกันแน่ "คุณจะคุยกับฉันก่อนไหม" เธอไม่ได้สนใจว่าพ่อจะพูดอะไรหรือผู้ใหญ่ของเขาจะคิดยังไง นาทีนี้ต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่องก่อน "ผมขอตัวครู

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD