บทที่ 37

1291 Words

วันต่อมาหลังจากที่จัดวันเกิดให้เด็กๆ ที่สถานสงเคราะห์แล้ว โอ๊ยแค่สองวันก็ถึงงานแต่งเอายังไงดีเนี่ย เราจะมีผัวแบบงงๆ จริงเหรอ ถ้าจะคุยตกลงกับคนบ้ากามแบบไอ้เสี่ยนั่นมันจะยอมตกลงกับเราไหมเนี่ย สมัยตอนที่เรียนมัธยมอยู่เธอก็เคยชอบอ่านหนังสือนิยายและดูละครทีวี ส่วนมากเขาจะแต่งงานกันหลอกๆ เธอคิดว่าอยากจะคุยกับอีกฝ่ายดูแต่งงานกันไปสักพักแล้วเลิก แต่นี่มันหวังจะเคลมเธอตลอดเวลา มันคงไม่ปล่อยให้เธอรอดพ้นไปได้หรอก..คิดแล้วก็ปวดหัว "ทำไมต้องหิวข้าวตอนนี้ด้วย คนยิ่งกำลังปวดหัวอยู่ ไม่หิวสักวันได้ไหม" พาลโมโหไปถึงท้องของตัวเองที่รู้สึกหิว เซ็งๆ แบบนี้ไปใช้เงินดีกว่า หญิงสาวลุกขึ้นมาแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยชุดแบรนด์เนมที่เธอเพิ่งได้มาใหม่ ชุดนี้ถ้าผู้ชายไม่มองเหลียวหลังคงไม่ใช่ผู้ชายแท้แน่ ทรงอัปสรเดินผ่านห้องของเพื่อนบ้านมาหยุดอยู่ที่หน้าลิฟต์ ..พอประตูลิฟต์ปิดลงเจ้าของห้องข้างๆ ก็เปิดประตูออกมา จะรีบไป

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD