“คุยอะไรกัน” พี่ภีมที่เห็นฉันเดินกลับมาที่บูธพร้อมกับฝนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมเกาะไหล่กันฉันมิตร ก็รู้สึกแปลกใจ ไม่สิ...ตอนนี้ทุกคนแปลกใจกันหมดแหละ
“ไม่มีอะไรหรอกใช่ไหม...ฝน” ฉันหันไปพยักพเยิดหน้ากับฝน
“ช่าย...เรื่องของผู้หญิงถึงผู้หญิงน่ะ พี่ภีมไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ รุ่นน้องคนนี้ไม่สร้างเรื่องอะไรอีกแล้วแน่นอน แต่ว่านะ...พี่ภีม”
“หืม...ว่าไรฝน” พี่ภีมหันไปมองฝน
“รักษานีนเขาไว้ดี ๆ ล่ะ ไม่งั้นฝนนี่แหละจะมาแย่งนีนไปจากพี่ ฮ่า...” จู่ ๆ ฝนก็พูดแบบนั้นออกไป เรียกได้ว่าฮือฮาหนักยิ่งกว่าเดิมอีก ฉันเองยังต้องหันไปทำตาโตปรามฝนที่พูดอะไรไม่เข้าท่าออกมา แต่ฝนดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้านอะไร
หลังจากที่ทุกอย่างถูกทำให้มันเข้าที่เข้าทางกับการปรับความเข้าใจระหว่างฉันกับฝนแล้วนั้น พี่ภีมกับฉันก็ขอตัวจากทุกคนในบูธเพื่อกลับออกไปทำธุระต่อ เขาไม่ได้บอกฉันหรอกว่าจะไปไหน
รถของเขาขับผ่านคอนโดฉัน และของเขาม
