ตอนที่ 27 หนักมือไปหน่อย

“ทำไมวันนี้ลงมากินข้าวสายกันจังเลยลูก” ญาดาเอ่ยทักขึ้นเมื่อคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามัน ลงมาทานอาหารเช้าในเวลาสายกว่าทุกวัน จนทุกคนทานกันจวนจะอิ่มกันหมดแล้ว “ยาหยีเป็นไข้นิดหน่อยครับแม่ ผมเลยให้น้องตื่นสายหน่อย” “อ้าว ทำไมถึงเป็นไข้ได้ครับ พี่ปรินซ์แย่งผ้าห่มน้องหรอ” ปุณณัตถ์ น้องชายคนสุดท้องที่แสนจะปากไวเอ่ยถามออกไป จริงๆ แล้วทุกคนในบ้านก็สงสัยเหมือนกันว่าเพราะอะไรศรีสะใภ้ของแม่ถึงเป็นไข้ได้ ในเมื่อตอนนี้ก็ไม่ใช่หน้าฝนและไม่ใช่หน้าหนาว ไม่น่าจะเป็นไข้ง่ายๆ ขนาดนั้น “พอดีหนักมือไปหน่อย” คนหน้าด้านเอ่ยออกมาเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่เธอนี่สิ อายจนแทบจะมุดลงไปใต้โต๊ะอาหารอยู่แล้ว “ก็ว่าแล้วเชียว เมื่อคืนมันเสียงอะไรดึกดื่นค่อนคืน ตอนแรกก็นึกว่าฝันไป ที่แท้เสียงพี่ปรินซ์กับยาหยีนี่เอง” ถ้าเธอลุกหนีออกไป หรือลงไปนั่งทานข้าวใต้โต๊ะ จะเป็นการเสียมารยาทเกินไปไหม “อย่ามา เจ้าโปรด บ้านเราทั้งบ้