หลังจากที่ผู่เยว่ได้ยินหนูน้อยซีฮันน้องชายแท้ๆของจางหมิ่นพูดใบหน้าของเขาก็พอจะมาอารมณ์ความรู้สึกขึ้นมาอีกครั้ง กับคำพูดของเด็กน้อยไร้เดียงสามันพึ่งจะจุดไฟในตัวเขาให้ประทุพลุกพล่านขึ้นมา
ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู่เยว่ก็แอบมีใจให้จางหมิ่นมานานแล้วแต่ดูเหมือนว่าจางหมิ่นจะวางตนไว้แค่เพื่อนเลยไม่กล้าแม้แต่จะสารภาพ
และในเร็วๆนี้เขาคิดจะสารภาพรักและขอคบถ้าจางหมิ่นไม่คบก็คิดจะขอโอกาสเธอเพื่อจะขอโอกาสให้ตนได้จีบ
แต่ไม่คิดว่าจางหมิ่นจะมาด่วนจากไปเร็วขนาดนี้เหมือนกับว่าเธอรู้ว่าเขาวางแผนอนาคตไว้ว่ายังไงบ้างแล้วก็มารีบจากไปโดยที่เขาก็ไม่มีโอกาสจะได้พูด
ผู่เยว่เลี่ยงตัวออกมาเงียบๆเขาเดินเหมือนคนไร้วิญญาณอย่างไร้จุดหมายจิตใจเขาเคว้งคว้างไปหมดโลกทั้งใบของเขาถูกผูกไว้ที่จางหมิ่น
ดวงจิตจางหมิ่นที่เห็นว่าผู่เยว่นั้นเดินออกไปก็รีบวิ่งตามออกไปทันที รู้สึกสงสารเขามากตอนนี้ผู่เยว่ขอบตาดำคล้ำจากการไม่ได้นอนที่พยา
