ร่างของเขาถึงแม้จะเสร็จไปแล้วแต่ยังกระแทกต่อได้อีกหลายครั้ง นางพยายามที่จะดันเขาแต่ก็ไร้ผลเพราะมันแทบจะไม่มีแรงเลยด้วยซ้ำ ความแข็งแกร่งของเข้ายังวิ่งเข้าออกอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นฤทธิ์ และแล้วเสียงครางจากปากเขาและพลิกตัวขึ้นนอนหงายโอบกอดนางเอาไว้ นางนอนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง นางจ้องมองมาที่เจี้ยนหยีอย่างนิ่งๆก่อนจะเอ่ยปากถาม
"เจ้าเมาแล้ว"
"ข้าเมาหรือ ข้ามีสติเจ้ากับข้าคือสามีภรรยา ร่วมหลับนอนกันคือเรื่องปกติ"
"เจ้าอยากนอนกับข้าหรือ"
"ข้า.."
"มิใช่ว่าข้านั้นทำให้เจ้าหึงหวงข้างหรอกนะ เจ้าถึงมีท่าทีเช่นนี้"
"เรียกข้าว่าท่านพี่"
"ข้าไม่อยากเรียกเช่นนั้น"
"ทำไมกัน"
"ข้าไม่อยากเรียกเช่นนั้น ข้าเคยเรียกเจ้าว่าเจ้าจะให้เรียกท่านพี่ได้อย่างไรกัน"
"เจ้าคือภรรยาของข้า เรียกท่านพี่ถึงจะถูก"
"คนยุคนี้แปลกเสียจริง"
"เจ้าว่าอันใดนะ ข้าฟังไม่ถนัด"
"ไม่มีอันใดข้าแค่จะบอกว่าเจ้า..."
"ท่านพี่"
