บทที่ 33
แพรรักพี่
วันต่อมา
แสงอาทิตย์สะท้อนผ่านมากระทบพื้นหญ้าสีเขียวขจี สายลมพัดมาพอให้ใบไม้ใบหญ้าเคลื่อนไหวตามถ้วยกาแฟร้อนวางไว้เบื้องหน้าของชายหนุ่ม ขณะที่ด้านข้างของเขาคือพับแพรมือบอบบางทั้งสองข้างยกแก้วนมอุ่นๆ ของเธอขึ้นดื่มอย่างช้าๆ บรรยากาศของเช้านี้จะมีอะไรดีไปกว่าการนั่งพูดคุยกันยามเช้าอีก ทว่ายังไม่เท่าพ่อกับแม่ของหรั่งที่ออกไปด้านนอกตั้งแต่เช้าตรู่ มือแกร่งยกถ้วยกาแฟจิบอย่างใจเย็นพลันความคิดมากมายก็ผุดเข้ามาในสมอง
“จะว่าไปพอลูกเราโตมา คงจะมีที่วิ่งเล่นเยอะแยะเลยนะคะ”
“แน่นอนสิครับ แต่ว่าจะดีกว่าถ้ามีเพื่อนเล่นด้วย”
“แล้วบ้านหลังนั้นพี่ไม่ใช้แล้วเหรอ เผื่อตอนเย็นลูกอยากไปวิ่งเล่นแต่ว่าบรรยากาศดีทั้งเช้าและเย็นเลย”
“เดี๋ยวพี่ทำห้องน้ำให้ใหม่ระหว่างเธอท้อง กว่าลูกจะโตทุกอย่างก็น่าจะเรียบร้อย”
“แล้วที่นั่นมีคนงานด้วยเหรอคะ”
“ก็มาทำงานเฉพาะช่วงเช้าแล้วก็ฤดูผลผลิตเท่านั้น เธ
