บทที่ 35
แต่งงานกันได้บ่ END
พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแสงสว่างสีเหลืองอร่ามเริ่มลดลง เตาไฟตั้งอยู่ตรงหน้าบ้านความร้อนระอุทำให้กุ้งที่ย่างอยู่ด้านบนค่อยๆ สุกทีละข้างผู้เป็นพ่อและแม่แท้ๆ ของแพรไพลินเดินทางมาจากกรุงเทพพร้อมกับพี่ชายและพี่สะใภ้ ขาดไม่ได้เลยหลานแฝดตัวเล็กของเธอกำลังวิ่งหยอกล้อกัน น้านิดกำลังคีบกุ้งขึ้นย่างบนเตาขณะที่ผู้ใหญ่หลายคนทยอยนั่งลงบนเก้าอี้ ทุกคนมารวมตัวกันทานมื้อเย็นอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา แสงไฟจากด้านหน้ารถยนต์ส่องมากระทบหน้าบ้านก่อนที่รังสิมันต์จะเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ เมื่อพับแพรก้าวขาลงมาจากรถดึงความสนใจของพ่อและพี่ชายเธอให้รีบมาช่วยพยุง เพราะตัวเล็กกำลังตั้งครรภ์ผู้ชายบ้านนี้จึงเอาใจใส่เธอเป็นพิเศษ
“คุณพ่อ พี่ราม”
“เดินไหวไหม วันนี้พี่ซื้อกุ้งมาเยอะเลย”
“เจ้าแฝดมาด้วยเหรอคะ แพรเดินเองได้ค่ะพึ่งท้องได้ไม่กี่เดือนเอง”
“ค่อยๆ เดินนะลูก มันดูแลลูกดีไหม”
“เขาดูแลแพรด
