ตอนที่ 114

1072 Words

จันทร์เจ้าลอยเด่นอยู่กลางนภา ริ้วสีทองเหลืองละมุนสาดส่องจากฟากฟ้าลงมาสู่พื้นดิน ร่างของคู่รักที่กอดกระชับกันแน่น กำลังจดจ้องความงามกระจ่างของจันทรานั้นอย่างหลงใหล “พี่ภูคะ ดูดวงจันทร์ซิ สวยมาก ๆ เลยนะคะคืนนี้ แสงสีนวลผ่อง ดูแล้วอบอุ่นจริง ๆ เลย” ลำธารพูดขึ้นในขณะที่ยังไม่ละสายตาไปจากดวงจันทราดวงนั้น หล่อนจ้องมองมันอย่างหลงใหล “ใช่จ้ะ สวยงามมาก แต่ที่มันสวยก็เพราะคืนนี้พี่มีน้ำอยู่เคียงข้างไง” ลำธารแอบยิ้ม “พี่ภูนะ พูดเอาดีเข้าตัวเองอยู่เรื่อยเลย แต่น้ำก็ชอบนะ ที่พี่ภูเป็นอย่างนี้” “เป็นยังไงเหรอ บอกให้กระจ่างหน่อยซิ” ภูรีถามอย่างสงสัย “ก็เจ้าเล่ห์ กรุ้มกริ่ม แล้วก็ลามกไง” ลำธารหัวเราะออกมาเสียงใส “แน่ะ...มาว่าพี่... งั้นมาให้พี่จูบเย้ยจันทร์เสียดี ๆ จะจูบให้ขาดใจตายไปเลย” ภูรีก้มลงจุมพิตริมฝีปากอิ่มของลำธารอย่างรวดเร็วไวปานกับงูฉก โดยที่ลำธารไม่มีโอกาสได้ปฏิเสธ แต่ถึงจะมีโอกาสหล่อนก็

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD