ภูรีนั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องสอบสวนในโรงพัก เขาถูกเรียกตัวมาเป็นเจ้าทุกข์เรื่องที่ดาริกาหายตัวไป ตำรวจบอกว่าจับตัวคนร้ายได้แล้ว ตอนแรกภูรีก็ดีใจไม่น้อยที่ตำรวจทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพอย่างนี้ แต่เมื่อรู้รายละเอียดจากเจ้าหน้าที่ตำรวจแล้ว ถึงคนที่เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของดาริกาครั้งนี้แล้ว ก็ทำเอาภูรีแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เมื่อคนร้ายซัดทอดว่าลำธารเป็นคนจ้างวาน
เขาไม่เชื่อ!! ยังไงก็ไม่เชื่อ ถึงลำธารจะเอาแต่ใจแค่ไหน แต่หล่อนก็ไม่ใจร้ายขนาดจ้างวานฆ่าดาริกาได้อย่างแน่นอน เขาเชื่อมั่นในตัวของหล่อน แต่ว่า!!! ตอนนี้หล่อนไปอยู่ซะที่ไหน หล่อนหนีหายไปไหน หล่อนหนีไปทำไม
ถ้าไม่ได้ทำ!!! ภูรียกมือบีบขมับของตนเอง คลึงเบา ๆ ไปมาอย่างเจ็บปวด เขาคิดว่าลำธารไม่ได้ทำอย่างที่ไอ้วายร้ายนี้พูดแน่ แต่ความเชื่อของเขาก็ต้องลดน้อยถอยลง เมื่อหญิงสาวที่เขารักหนีหน้าหายไปตั้งแต่วันที่เกิดเรื่อง ตอนแรกเขาคิดว่าลำ
