“แกจะไม่ได้พูดเรื่องนี้อีกแน่ ฉันสัญญา” น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมจนอรนภาสั่นไปทั้งร่าง ชลาลัยทรุดตัวลงนั่งช้า ๆ ข้าง ๆ ร่างของอรนภา “แกจะไม่ได้พูดอีกเลย” ไม่ทันขาดคำชลาลัยก็ขยุ้มผมของอรนภากระชากแรง ๆ จนหล่อนหน้าหงาย
“ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย” อรนภาร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว แต่ชลาลัยกลับหัวเราะ
“ไม่มีใครช่วยแกได้หรอก แม้แต่เหนือตะวัน คนอย่างแกมันต้องตายอย่างทรมาน ฉันจะทำให้แกลืมการตายครั้งนี้ไม่ลงเลยทีเดียว” ขาดคำชลาลัยก็ลุกขึ้นกระชากผมอรนภาให้เดินตามหล่อนออกมาที่หน้าบ้าน
อรนภาพยายามดิ้นรน แต่ตอนนี้เรี่ยวแรงของหล่อนกลับหดหายไปหมด หล่อนไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงที่ดูใจดีไม่มีพิษมีภัยอย่างชลาลัยจะใจคอโหดเหี้ยมเช่นนี้ หล่อนว่าหล่อนร้ายแล้ว แต่มาเจอแม่ของเหนือตะวันหล่อนก็เหมือนเด็กอมมือเลยทีเดียว
“จะพาฉันไปไหน” หญิงสาวพยายามขืนร่างตัวเองเอาไว้ ไม่ยอมเดินตามชลาลัยไป แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะชลาลัยดึงผมหล่อนไว้แ
