รำไทยก้าวลงมาจากรถสปอร์ตของภามินทันที เมื่อรถแล่นมาจอดที่หน้าคฤหาสน์อิสรเกษมแล้ว จากนั้นก็รีบเดินตรงเข้าไปในตึกใหญ่ แต่แล้วก็ถูกมือหนาร้อนผ่าวของภามินตามมากระชากเอาไว้เสียก่อน
“จะรีบไปไหนล่ะเมียจ๋า”
คนถูกดึงข้อมือหันไปทำตาดุใส่ผู้คนตัวโต “อย่ามาพูดแบบนี้นะ ฉันไม่ใช่เมียของคุณสักหน่อย”
“เอาอีกแล้ว เมื่อคืนยังผัวคะ ผัวขาอยู่เลย เช้ามาเปลี่ยนเป็นแม่น้ำแข็งอีกแล้ว อย่างนี้ต้องปล้ำอีกรอบซะล่ะมั้ง”
รำไทยหน้าแดงก่ำ พยายามบิดข้อมือของตัวเองให้หลุดพ้นจากคนตัวโต แต่ก็ทำไม่สำเร็จ แถมยังถูกพ่อเจ้าประคุณดึงเข้าไปสวมกอดอีกต่างหาก
“นี่ปล่อยนะ”
“ไม่ปล่อย จะปล้ำตรงนี้แหละ”
ภามินพูดพลางก้มหน้าต่ำลงมาหา ปากร้อนผ่าวนาบลงกับแก้มนวลอย่างจงใจแกล้งให้ได้อาย รำไทยดิ้นรน แต่ก็ไม่สำเร็จจนสุดท้ายถูกจูบปากเอาเสียเนิ่นนาน
“พะ... พอก่อนค่ะ... พอก่อน...” รำไทยวิงวอน เพราะขืนเขาจูบนานกว่านี้มีหวังหล่อนละลายเป็นน้
