“อย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ ดิฉันรู้ว่าที่คุณทำแบบนี้เพราะอะไร”
ภามินอมยิ้ม มองดวงหน้างามด้วยความคิดถึง เขาอยากจะจูบปากอิ่มๆ ที่หวานฉ่ำของเจ้าหล่อนเหลือเกิน แต่จริงๆ แล้วเขาอยากทำมากกว่าจูบเสียอีก เขาอยากจะ... อยากจะเข้าไปในตัวของหล่อน อยากจะถูกความคับแน่นนุ่มเนียนของหล่อนโอบกระชับเอาไว้เหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา เขารักหล่อนเข้าให้แล้วล่ะ
“แล้วเธอคิดว่าอะไรล่ะ ถึงทำให้ฉันมาอยู่ที่นี่ มาอยู่ตรงหน้าของเธอได้”
รำไทยน้ำตาซึม หัวใจเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน “เพราะคุณน้ายังไงล่ะคะ คุณน้าพราวบังคับให้คุณตามมาง้องอนดิฉัน แต่คุณสบายใจได้เลยค่ะ ดิฉันจะไม่มีทางทำให้คุณต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอน ปล่อยค่ะ ดิฉันมีงานที่ต้องไปทำ ไปสิคะ” หญิงสาวดิ้นรน แต่ก็เหมือนเดิมเพราะภามินไม่ยอมปล่อย แถมยังกอดแน่นขึ้นอีก
“ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะคิดยังไง แต่ฉันจะไม่ปล่อยเธอไป เธอเป็นเมียของฉันแล้ว เป็นผู้หญิงของฉัน ดังนั้นต้
