แม่เจ้า

อื้อ~ กี่โมงแล้วนะ ฉันร้องไห้จนเผลอหลับไปบนตัวครามเลยหรอเนี่ยน่าอายจังเลย แล้วตอนนี้กี่โมงแล้วนะ ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกตัวขึ้น กระพริบตาปรับแสงอยู่แปปนึงก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนอนคิงไซส์สุดนุ่มที่ชุดเครื่องนอนทั้งเซ็ตเป็นสีดำหมด ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเตียงของคราม ฉันพลิกตัวไปตามแสงไฟที่ส่องออกมาจากด้านข้างมันคือห้องแห่งตัวขนาดใหญ่ที่เชื่อมติดกับห้องนอนมาสเตอร์เบสรูม ฉันมองตามแสงไฟเข้าไปในห้องนั้น แม่เจ้า เลือดกำดาวจะพุง ครามกำลังยืนแต่งตัวอยู่ในห้องนั้น เหมือนกำลังยืนเลือกเสื้ออยู่ซึ่งอันนั้นฉันไม่ติดฉันติดตรงที่ครามยืนถอดเสื้ออยู่นี่แหละ หลังขาวมาก เนียนมาก ไหล่กว้างๆ กล้ามเนื้อแน่นๆ โหฉันชอบผู้ชายไหล่กว้างมาก เอ้ะ ชอบเนี่ยนะ นี่เพื่อนแกนะเว้ยยัยขนม เก็บความคิดลามกไปเลยนะ แต่ถ้าได้เห็นข้างหน้าด้วยจะเป็นบุญตาฉันมาก แหมสาวๆคนอื่นยังเห็นได้เลยเผลอๆได้เห็นมากกว่าฉันอีก สาวๆพวกนั้นคงได้ทำอะไรต่อมิอะไรกับครามด้วยนั่นแหละ ถึงฉันจะไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่าแต่ฉันก็ไม่ใช่คนใสซื่อไม่รู้เรื่องรู้ราวหรอกนะ ถ้าให้ทำฉันว่าฉันก็ทำได้แล้วก็คงทำได้ดีด้วย ฉันพอจะรู้อยู่แหละว่าหนุ่มๆที่เข้ามาก็หวังเรื่องอย่างว่ากับฉันทั้งนั้นแหละ ครืด ครืด ครืด พราว “ ฮัลโหล ” ( ขนม สรุปมาไหมคืนนี้ ) “ ที่ไหน ” “ อุจิ นะๆ ไปกัน ” เห้อ พูดตามตรงวันนี้ฉันไม่อยากกลับไปอยู่ห้องคนเดียวเลย ขืนกลับไปมีหวังต้องนอนร้องไห้อีกแน่เลย “ กี่โมง ” ครามแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมเม็ดบนโชว์แพงอก โหเห็นแบบนี้ใครจะทนไหว ถ้าเป็นแฟนฉันนะ จะเสิร์ฟเช้าเสิร์ฟเย็นเลยค่ะ แต่เสียดายเราเป็นได้แค่เพื่อนกัน ครามเดินมายืนมองฉันคุยโทรศัพท์กับพราวข้างเตียงเงียบๆ พร้อมเลิ่กคิ้วขึ้นข้างนึงเชิงเป็นคำถามว่าอะไร? ( สามทุ่มเดียวไปรับที่คอนโด ) “ โอเคๆ ” ( เย้ ฉันรักแกที่สุดในโลกเลย เจอกันนะ ) “ หึ เจอกัน ” ติ้ด “ ว่า ” “ เปล่าเพื่อนที่สาขาน่ะ ครามจะไปไหน ” “ ไปเจอเพื่อนน่ะ ” “ โอเค เดี๋ยวเรากลับเองก็ได้ ” “ เดี๋ยวไปส่ง ” หงึก หงึก “ ขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหม ” “ อืม ” เช่นเดิมครามยื่นมือมาให้ฉันจับเพื่อให้ฉันลุกจากเตียงง่ายขึ้น หมับ “ กางเกงในออกแล้ว ” “ ห้ะ? ” ดึง เอ้า เหมือนครามจะพูดอะไรสักอย่างตอนฉันดึงผ้าห่มออกแล้วก้าวขาลงจากเตียง แต่พอถามซ้ำครามก็ไม่ตอบ แต่กลับรีบดึงให้ฉันลุกขึ้นแทน ฉันเข้าห้องน้ำเช็คความเรียบร้อยของตัวเองเสร็จก็เดินออกมา ฉันพึ่งสังเกตว่าครามเป็นคนมีระเบียบมาก ของทุกอย่างจัดวางเป็นระเบียบ จัดโทนสีต่างๆได้น่าอยู่มาก แถมห้องก็หอมมาก หอมเหมือนตัวครามเลย เราขึ้นมานั่งบนรถครามแล้วตอนนี้เป็นเวลาเกือบๆสองทุ่มแล้วเดี๋ยวครามไปส่งฉันเสร็จคงต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวซะแล้ว “ หิวไหม ” ส่าย ส่าย เดี๋ยวก็ต้องไปกินกับเพื่อนฉันเลยเลือกที่จะไม่กินแล้ว ไหนอาหารที่พึ่งกินไปเมื่อเย็นอีกยังอิ่มอยู่เลย “ อยากแวะไหนไหม ” “ ไม่อะ กลับเลยดีกว่า เดี๋ยวเพื่อนครามรอ ” “ ถ้าหิวก็บอกนะ ” “ โอเคค้า~ ” ไม่รู้ว่าเพราะพึ่งเจอกันในรอบสองปีหรือเพราะพึ่งผ่านเหตุการณ์ที่ฉันขึ้นไปนั่งบนตักครามแล้วกอดครามร้องไห้กันแน่ ตอนนี้บรรยากาศภายในรถมันเลยรู้สึกอึดอัดมาก ฉันไม่กล้ามองหน้าครามตรงๆไม่รู้ทำไม พอนึกถึงเรื่องเมื่อเย็นที่ไรใจก็เต็นตึกตักตลอดเลย พึบ “ ไม่สบายหรอหน้าแดงๆ ” มือหนายื่นมาแตะที่หน้าผากฉันเบาๆแบบที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว “ ปะ เปล่า ” แค่แสงไฟจากด้านนอกส่องเข้ามาเล็กน้อยขณะรถจอดติดไฟแดวอยู่เพียงเสี้ยววินาทีมือหนาที่แตะหน้าผากอยู่ค่อยๆลูบไล้ลงมาที่แก้มนวล จึก “ เพราะว่าแก้มมันเยอะ บ่อนี้มันเลยลึกขึ้นรึเปล่า ” ฉันที่ตกใจเลยเผลอเม้มปากจนรักยิ้มขึ้นเป็นรอยบุ๋มที่แก้ม ครามใช้นิ้วยาวๆจิ้มลงไปที่รอยบุ๋มนั้นก่อนจะพูดจาหยอกล้อ เพียะ “ ไม่ได้อ้วนขนาดนั้นไหม ” “ อืม ตัวเล็กเกินไปด้วยซ้ำ ” =0= ตึกตัก รอยยิ้มที่ครามยิ้มตอบกลับมามันทำให้ใจฉันเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ บรรยากาศที่เคยอึดอัดก่อนหน้านี้ได้สลายหายไปชั่วพริบตา เราคุยนั่นคุยนี้กันจนกระทั่งมาถึงคอนโดฉัน “ ให้ขึ้นไปส่งไหม ” “ ไม่ต้องหรอกหน่า เดินขึ้นอยู่ทุกวัน รีบไปเถอะเดี๋ยวเพื่อนรอ ” “ อืม ล็อกห้องให้ดี ” “ โอเคค้า ขับรถดีๆนะคราม ” “ อืม เข้าไปก่อนเดี๋ยวไปเอง ” “ โอเค ” พอฉันเดินเข้ามาด้านในแล้วครามถึงจะขับรถออกไป รีบขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า เมาสักหน่อยก็ดีคืนนี้จะได้ไม่ต้องกลับไปคิดเรื่องที่มันผ่านมาแล้ว ติ๊ง K : เข้าห้องยัง Khanom : เข้าแล้วกำลังจะอาบน้ำ K : อืม เราแลกไลน์แลกคอนแทกกันเรียบร้อยแล้ว เหมือนครามกะเวลาเอาไว้แล้วว่าฉันจะต้องถึงห้องตอนกี่นาที พอเปิดประตูปุบแจ้งเตือนฉันดังปั๊บเลย ฉันขอเลื่อนเวลาเพื่อนไปอีกครึ่งชั่วโมงเพราะว่าแต่งตัวไม่ทันเพื่อนๆฉันก็ยอมเพราะอยากให้ฉันไปด้วยจริงๆ พวกนั้นบอกว่าถ้าฉันไปด้วยจะหลอกหนุ่มๆมาที่โต๊ะได้เยอะๆ แต่ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวหรอกนะ พวกเพื่อนฉันก็น่าตาดีกันทุกคนนั่นแหละ ฉันหยิบเดรสเกาะอกกระโปรงสั้นสีแดงมาสวมใส่ซึ่งมันตัดกับผิวขาวๆของฉันให้ขาวสว่างมากขึ้นไปอีก ฉันเป็นคนตัวเล็กแต่อย่างอื่นไม่เล็กตามเลย จากคำเคลมของเพื่อนฉันพวกนั้นชมว่าหน้าอกฉันสวยมาก ฉันแปะเพียงสิริโคนที่แปะจุกเท่านั้น ส่วนด้านล่างใส่เป็นกางเกงในลูกไม้สีดำ ปล่อยผมยาวดัดลอน แต่งหน้าโทนที่ชอบ ทาลิปกลอสที่ปากเล็กทำให้น่าจูบมากขึ้นไปอีก เพื่อนฉันบอกว่านี่คือคืนที่ออกไป ล่า คืนแบบนี้เราจะไปกันสามสาวสวยเท่านั้น เพื่อนๆฉันต่างก็มีประสบการณ์กันทั้งนั้น ฉันได้แต่ฟังแล้วเอาไปจินตนาการเอาเองเท่านั้น คนภายนอกมองมาคงคิดว่าฉันคงเคยๆมาบ้างแล้วแต่เปล่าเลยจ้ะ ฉันทั้งโสดทั้งซิงเพราะอะไรน่ะหรอ เพราะฉันไม่อยากเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาทำให้ฉันเสียใจยังไงล่ะ ปึก “ โอ้โหกะไม่ให้เพื่อนได้เกิดเลยมั้งคะคุณขนม ” ฉันขึ้นมาบนรถของพราวที่มีโบว์อยู่ด้านในด้วย “ แหม่พวกแกก็ใช่ย่อยไหม ” “ วันนี้จะไปล่ากันค่ะ ยัยขนมไม่เอาแต่ฉันเอา คิกคิก ” “ จริงที่มาจีบขนมมีแต่น่ากินๆทั้งนั้น แต่เพื่อนฉันเลือกกินขอโทษทีนะ เห้อ ” “ เอาหน่าเดี๋ยววันไหนอยากโดนกินเดี๋ยวบอกนะ ” “ คิกคิก จะมีวันนั้นจริงๆใช่ปะ ” “ คงมีแหละคนที่ฉันอยากกิน ” พูดก็พูดเถอะทำไมพอนึกถึงว่าอยากกินใครหรือโดนใครกินทำไมต้องนึกถึงภาพที่ครามยืนถอดเสื้อด้วยนะ นั่นเพื่อนแกนะเว้ย ห้ามคิดๆ “ ไปกันเลยดีกว่าค่ะสาวๆ ” บลื้น