“ สะอาดแล้ว ”
คนตัวเล็กตรงกลางหว่างขาของผมกลืนกินทุกหยดเข้าไปอย่างไม่นึกรังเกียจผมเลยด้วยซ้ำ ผมอุ้มขนมให้นอนลงบนโซฟา ดึงรั้งกางเกงขาสั้นของเธอออกแล้วโยนไปกองไว้ที่พื้น
“ คราม! ”
“ อย่าปิดขนม ”
“ เราอาย ”
“ ฉันยังให้เธอดูเลย ขอดูหน่อยนะครับ ”
ผมรู้ว่าขนมแพ้ทางคนพูดเพราะตั้งแต่เด็กๆแล้ว เพียงแค่ผมพูดเพราะชวนขนมเล่นอะไรหรือทำอะไรขนมก็จะยอมทำตามแต่โดยดี
“ ฮือ ครามนิสัยไม่ดีเลย ”
หึ คนตัวเล็กบ่นพึมพำๆเอามือที่ผิดของสงวนเธอออกไปปิดหน้าตัวเองแทน หึ โคตรจะน่ารัก
“ หึ ขออนุญาตนะครับ ”
“ คราม! ”
“ หึ ”
ผมค่อยๆง้างขาของเธอที่หนีบกันไว้จนแน่นออก แต่นั่นมันไม่ได้แน่นพอที่จะทำให้ผมยอมแพ้เลย
เชี่ย! โคตรสวย!
“ อ๊ะ! ”
“ ขนม~ ทำไมเธอสวยอย่างนี้ สวยไปทั้งตัวเลย หืม ”
มันสวยแบบสวยมากกลีบทั้งสองที่ยังคงปิดสนิทเป็นสีชมพูค่อนไปทางแดงด้วยซ้ำ ไม่มีขนเลยซักเส้นถ้าให้เดาเธอน่าจะเลเซอร์มันออก ขนมเป็
