เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 48
"มึงจะไปไหน"
"จะไปหาหรรษา"
"หยุดเลยนะ" วัฏจักรเดินไปกระชากคอเสื้อของจักรวาลออกมาจากรถ และตอนนี้คิมหันต์ก็กลับไปแล้ว "มึงจะทำให้เรื่องมันใหญ่โตกว่าเดิมหรือไง"
"แล้วมึงจะให้กูทำยังไง"
"ทำไมมึงไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจบ้างนั่นน้องนะโว้ย ถึงไม่ใช่น้องแท้ๆ ของเราแต่ก็เป็นน้องของเพื่อน!"
"กูยอมรับว่าทีแรกพลาดจริงๆ แต่กูก็เริ่มสนใจเธอ"
"นี่ขนาดมึงสนใจ มึงยังมั่วกับผู้หญิงไปทั่ว"
"กูบอกแล้วไงว่ากูเลิกแล้ว"
"ไอ้ที่มึงไปแดกเหล้ามาทุกวันเนี่ยมึงเลิกแล้วเหรอ"
"ก็กูกลุ้มใจที่ถูกเธอปฏิเสธ"
"แทนที่มึงจะทำตัวให้ดีขึ้นให้ผู้หญิงเขามองเห็นแต่มึงกลับทำตัวเลวๆ"
"เออกูมันเลว พอใจพวกมึงหรือยัง!!"
"แม่ว่าหยุดพูดกันก่อนดีกว่า" คนเป็นแม่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ถ้าจะเข้าไปโทรหาสามี เด็กๆ ก็กำลังทะเลาะกันอยู่กลัวว่าจะไม่มีใครห้าม
"ถ้างั้นผมฝากเอามันไปเก็บทีครับ และบอกให้มันอยู่เงี
