เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 60 วัฏจักร
และวันนี้ก็ถึงวันเผาวันที่ต้องจากลากันจริงๆ แล้ว สำราญสงสารก็แต่ลูกชาย ถึงแม้เขาจะโตมากจนจะเป็นปู่แล้วแต่เขาก็พร่ำโทษแต่ตัวเองว่าช่วงวัยรุ่นปล่อยปละละเลยแม่ ตอนที่ท่านทุกข์ใจมากที่สุดแทนที่จะมีเขาอยู่เคียงข้าง ดันทิ้งให้ท่านทนทุกข์อยู่คนเดียวเป็นสิบๆ ปี
"ถ้าเราจะโทษตัวเองมาโทษพ่อดีกว่าที่มักมากไม่รู้จักพอ"
เพราะเห็นครอบครัวตัวเองเป็นแบบนี้แหละ เหนือตะวันเลยรักมั่นแค่หญิงคนเดียว ถึงแม้จะมีสิ่งล่อตาล่อใจเข้ามาเพื่อทดสอบความเป็นคนของเขา แต่ในใจของเขาก็ยังมีแค่มิลานภรรยารักที่อยู่เคียงข้างกันมาโดยตลอด
"คุณแม่ท่านไปสบายแล้วค่ะ คุณจะคิดถึงท่านฉันไม่ว่าแต่คุณเลิกโทษตัวเองได้แล้ว ฉันไม่สบายใจ"
"แม่ครับถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้ผมได้เกิดเป็นลูกของแม่อีกนะครับ" ตอนที่ยืนมองควันพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือตะวันก็กอดรูปภาพของแม่ไว้ในอ้อมกอดแน่น การจากลาครั้งนี้จะไม่ไ
