เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 25
เช้ามืดของวันต่อมา นับดาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเขาอยู่ข้างๆ แล้ว นี่เขากลับไปแล้วเหรอ อุตส่าห์บอกตัวเองว่าอย่าหลับนะรอส่งตอนเขากลับบ้าน แต่เธอก็ทนความง่วงไม่ไหวมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาออกไปแล้ว
นับดาวค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นเพราะรู้สึกปวดเนื้อปวดตัวไปหมดเลย คงเพราะเมื่อคืนนี้ปล่อยให้เขากระแทกได้ตามใจ
"อ้าวหนูตื่นแล้วเหรอลูก"
"สวัสดีค่ะคุณยาย"
"ทำไมตื่นเช้าจังเลยล่ะลูก"
"ยังเช้าไม่สู้คุณยายเลยค่ะ"
"ยายตื่นแบบนี้ประจำ เตรียมอาหารไปตักบาตรท้ายหมู่บ้านจะมีพระเดินมาใส่บาตรตรงนั้น"
"ไปตักบาตรหรือคะ"
"ใช่ท้ายหมู่บ้านเดี๋ยวก็มีพระเดินมาใส่บาตร หนูจะไปด้วยไหมล่ะ"
"คือ.."
"ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวค่อยหาโอกาสอีกที" ยายเห็นใจความรักของเด็กมาก ทำไมคนเป็นแม่ถึงไม่เข้าใจว่าเด็กเขารักกันแค่ไหน
ตอนนี้เธอต้องอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ ถ้าออกไปตักบาตรกับคุณยายกลัวว่าความจะแตกก่อน นั
