บทที่ 36

1812 Words

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 36 "แม่บอกแล้วใช่ไหม ถ้าเราจะทำตัวเหลวไหลอย่านำเรื่องเดือดร้อนเข้ามาในบ้าน" "เห็นไหมว่าเธอทำอะไรลงไป" ชายหนุ่มหันไปตวาดคนที่นำความเดือดร้อนมาให้ "พี่เองไม่ใช่เหรอ ที่ทำเรื่องเล็กให้มันเป็นเรื่องใหญ่" "พ่อตัวเองไปทำผิดก็ให้รับโทษทางกฎหมายไปสิ จะมาดิ้นรนหาเรื่องให้คนอื่นต้องปวดประสาทด้วยอีกทำไม" หญิงสาวได้แต่กลืนความเจ็บใจลงคอ ทำไมพี่ชายของเธอถึงมีเพื่อนแบบนี้ได้เนี่ย เสียความรู้สึกมากที่เคยมองว่าเขาเป็นคนดีคนหนึ่ง "แม่มีธุระอะไรก็ไปทำเถอะครับเดี๋ยวผมจะคุยกับผู้หญิงคนนี้เอง" อยากจะพูดแรงๆ ให้เธอเลิกคิดเรื่องที่จะใช้เขาให้ช่วยคดีพ่อ แต่ถ้าพูดไปกลัวแม่จะเป็นลมน่ะสิ "ลูกเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าล้างหน้าล้างตาก่อน เดี๋ยวแม่จะพาหนูคนนี้ลงไปรอข้างล่าง" สายตาเขามองมาที่เธอแรงมาก ถ้าเป็นผู้ชายเขาคงจะชกหน้าเธอไปแล้ว แต่หรรษาก็ไม่ได้กลัวขอให้มีหนทางช่วยพ่อได้..มากกว่านี้เธ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD