เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 44
"ษาทางนี้" ตอนนี้เธอรู้สึกเคว้งคว้างก้าวเท้าไม่ออกก็ได้ยินเสียงของนับดาวช่วยดึงสติเธอกลับมา
"ดาว" หรรษารีบเดินตรงเข้าไปหาเพื่อน นับดาวนั่งอยู่โต๊ะใกล้กันกับจักรวาลและผู้หญิงที่เขานั่งด้วย
"มาทานข้าวก่อนสิ"
"กำลังหิวอยู่เลย" วันนี้จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าข้าวตกถึงท้องหรือยัง เธอมีเรื่องต้องให้คิดมากมายและหนึ่งในนั้นก็คือคำที่เธอพูดกับผู้ชายคนนั้น.. ตัวเองพูดออกไปแล้วก็ต้องมาคิดคำพูด เสียใจที่พูดมันออกไปแต่พอมาเห็นแบบนี้ก็คิดว่าตัวเองทำถูกแล้วล่ะผู้ชายที่ไม่รู้จักพอแบบเขาหรือจะทำตามที่พูดได้
หรรษาเอาแต่นั่งทานจนคนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่มองมาตัวเล็กแค่นี้ทานเยอะมาก พอเห็นคนมองมาเธอเลยเอ่ยพูดขึ้น "หิวมากเลยค่ะ วันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย"
"อ้าวแล้วทำไมไม่กินล่ะ" นับดาวถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง
"กินอะไรไม่ลงหรอก พรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง แต่ถึงยังไงกองทัพก็ต้องเดินได้ด
