ศิลาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้หนังอย่างผ่อนคลาย แต่สะโพกหนากลับเริ่มขยับช้าๆ แท่งร้อนที่ยังฝังแน่นภายในขยับเสียดสีกับผนังนุ่มลึกทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหว
“อ๊ะ…อ๊าา…”
แป้งหลุดเสียงครางหวานออกมา ร่างบางเกร็งสะท้านอีกครั้ง ความเสียวเริ่มก่อตัวขึ้นใหม่จนหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เธอรีบยกมือเล็กแตะอกกว้างของเขาแล้วส่ายหน้าเบาๆ
“มะ…ไม่ได้นะคะคุณศิลา…ดึกแล้ว…แป้งต้องกลับไปพักค่ะ”
เสียงหวานพร่าพูดออกมาทั้งที่ใบหน้าแดงซ่าน และดวงตาฉ่ำเยิ้มเริ่มบ่งบอกว่าร่างกายเธอกำลังโหยหาอีกรอบ
ศิลาเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจ้องใบหน้าสวยด้วยแววตาเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เขากระชับแขนกอดร่างบางแน่นเข้าหาอกกว้าง ริมฝีปากหยักกดลงจูบซับที่ข้างแก้มเธออย่างหนักแน่น
“ไม่…ฉันจะไม่ปล่อยเธอกลับง่ายๆ หรอก แป้ง”
“คืนนี้เธอต้องอยู่ตรงนี้ อยู่กับฉันจนกว่าฉันจะพอใจ”
เขากระซิบเสียงพร่าติดหอบ คำพูดหนักแน่นนั้นทำให้ร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั
