แป้งกลับมาจากห้องของนาวาในช่วงบ่าย ร่างบางยัง คงอ่อนแรงจากความเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านไป เธอนอนฟุบลงบนฟูกเล็กในห้องพักของตนอย่างไร้เรี่ยวแรง
เวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายคล้อย แสงแดดจ้ากลายเป็นแสงสีทองยามเย็น เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมา ใบหน้าแดงวาบเพราะความเพลีย และเมื่อหวนนึกถึงเหตุการณ์ในห้องนอนของนาวา หัวใจเธอยังเต้นแรงอยู่เนืองๆ
“ตายแล้ว!”
แป้งเอ่ยออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเหลือบเห็นแสงยามเย็นลอดผ่านหน้าต่าง เธอรีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วรีบออกจากห้องตรงไปที่ครัวของบ้านหลังใหญ่ทันที เธอรู้ดีว่าหน้าที่ของตนเองคือการดูแลเจ้านาย หากมัวเผอเรอเพราะความฟุ้งซ่านอาจทำให้เธอตกงานได้
กลิ่นของข้าวสารที่เพิ่งหุง คลุกเคล้ากับกลิ่นผักสดในตะกร้าชวนให้ใจเธอกลับมาสงบ แป้งลงมือหั่นผัก จัดเตรียมเนื้อ และตั้งหม้อทำกับข้าวอย่างคล่องแคล่ว แม้ในอกจะยังสั่นสะท้านกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ใบหน้าเธอก็ต้องสงบเรียบร้อย เม
