ตอนที่ 56
คุณมันโรคจิต
“คนบ้า อะไรจะจริงจังขนาดนั้น”
เสียงบ่นที่ไม่จริงจังนักของวาโยดังขึ้นมาเบาๆ พอให้ได้ยิน และแม้ว่าปากจะบ่นแบบนั้นแต่ใบหน้าของสาวเจ้านั้นกลับฉายชัดอย่างที่ไม่สามารถโกหกได้เลยว่ากำลังมีความสุขขนาดไหน มือเล็กนาบไปตามข้างแก้มของตนเบาๆ ก็สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่มันแผ่ซ่านไปทั่วหน้า เช่นเดียวกับข้างในอกด้านซ้าย ก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจมันกำลังสั่นไหวแทบจะหลุดออกมาอยู่ข้างนอกอยู่แล้ว
“แย่แล้วโย แบบนี้ก็แย่สิ”
คนตัวเล็กพยายามร้องบอกตัวเองแบบนั้น แต่ก็ใช่ว่าจะหยุดความคิดและความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นได้เลยสักนิด เหมือนกับว่าในตอนนี้ความรู้สึกที่เจ้าตัวพยายามเก็บงำเอาไว้นั้น มันเริ่มจะแผลงฤทธิ์เดชชัดเจนมากขึ้นทุกที
ความรู้สึกแสนพิเศษที่เธอกลับมารับรู้ได้อีกครั้ง...ความรู้สึกของการได้รักใครสักคน
ในตอนแรกนั้นวาโยก็คิดกับอีกฝ่ายเพียงแค่เพื่อนร่วมรุ่นทั่วไปไม่ได้มีอะไรพิเศ
