ตอนที่ 60
น้อยใจ
ภาพขององศาที่เดินหนีไปโดยไม่รอให้เธออธิบายอะไรนั้น มันสร้างความรู้สึกหลากหลายให้เกิดขึ้นในใจของวาโยจนดูวุ่นวายไปหมด โดยเฉพาะความวิตกกังวลที่มันตีรื้นขึ้นมามากกว่าความรู้สึกอื่นใด
ท่าทีขององศารวมถึงสายตาผิดหวังระคนน้อยใจที่มองมายังเธอ มันทำให้หญิงสาวกลัวเหลือเกิน...กลัวว่าท่าทีนั้นมันจะพาผู้ชายหน้านิ่งที่จริงจังคนนั้นหนีหายไปจากเธอ ซึ่งแบบนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่
"เพราะนายคนเดียว"
เมื่อไม่รู้จะทำยังไงกับความสับสน อึดอัด และหงุดหงิดออกยังไง วาโยจึงเลือกจะหันมาระบายทุกอย่างไปกับฝรั่งตาน้ำข้าวที่ยืนมองตาปริบๆ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรอยู่ตรงนั้น
"จะโผล่หัวมาอีกทำไม! เราเลิกกันไปตั้งนานแล้วนะ และฉันก็คิดว่าตัวเองพูดชัดพอ ว่าต่อให้ตายฉันก็ไม่มีวันกลับไปหานายอีก!" ฝรั่งตัวโตพยายามจะอ้าปากอธิบาย แต่ก็ยังช้ากว่าคนตัวที่ตอนนี้อารมณ์คุกรุ่นจนยากจะขัดได้แล้ว
"หุบปาก! เห็นไหมว่าการมา
