ตอนที่ 65
ความเดิม
"นายนี่มันขี้มโนเอาเองทุกอย่าง นี่เรียนจบเอกวรรณกรรมหรือจบเอกมโนกันแน่ ให้โอกาสฉันได้พูดบ้างเถอะ เมื่อวานก็เอาแต่จับกด จับกด แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจกันสักที"
คำพูดกึ่งประชดของวาโย ทำเอาคนฟังอย่างองศายิ่งงุนงงมากขึ้นไปอีก ถึงอย่างนั้นภายใต้ความไม่เข้าใจกับท่าทีของอีกฝ่าย แต่ความรู้สึกมันก็ยังแฝงไปด้วยความดีใจคละเคล้ากันมาด้วยไม่น้อย
ดีใจเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ ก็ดีใจที่วาโยยังไม่ได้เกลียดเขาจนไม่อยากมองหน้า นั่นหมายความว่าเธอยังคงเหลือเยื่อใยให้เขาอยู่บ้าง แต่ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าความรู้สึกผิดของเขามันเบาบางลงแต่อย่างใด
ความรู้สึกผิดในเรื่องราวของคืนนั้นที่ตัวเขาเผลอแสดงท่าท่าทีออกไปราวกับสัตว์ร้ายก็ไม่ผิด
ย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ของคืนวันนั้น...
"ถ้ามันสาแก่ใจนายแล้ว ก็ช่วยปล่อยฉัน"
น้ำเสียงระโหยโรยแรงของวาโยที่ดังแผ่วออกมาหลังจากพายุอารมณ์ร้ายมันสงบลงแล้ว ขับให้สต
