กลิ่นไก่ย่างหอม ๆ ลอยมาเตะจมูก ชวนให้ฉันตื่นจากการนอน ลุกขึ้นมานั่งเห็นว่ามีผ้าห่มนาโนผืนเล็กคลุมตัวอยู่ เฮียกานต์มักมีโมเมนต์เล็ก ๆ แบบนี้ค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาในใจฉัน
“ตื่นแล้วเหรอ หิวข้าวไหม ลูกซื้อส้มตำ ไก่ย่าง ต้มแซบมา ไปกินกัน”
“อื้ม ไก่ย่างหอมมาก ท้องร้องเลย”
“จะไม่หิวได้ไง กินเบอร์เกอร์ไปแค่ชิ้นเดียว ชิ้นเล็กอีกต่างหาก หลับตั้งแต่ 11 โมงจนถึงห้าโมงเย็น”
“เหนื่อย นอนเต็มอิ่มเลย พอดีคืนนี้มีแรงไปดูร้านต่อวันนี้มีเหล้ามาส่งด้วย” พูดพลางเดินมาที่สวนหลังบ้าน สวนหลังบ้านมีชุดโต๊ะม้าหินอ่อนยาวสองเมตรครึ่งตั้งอยู่ มีไว้นั่งเตรียมของทำกับข้าว และนั่งเล่น
“พี่พริกมาครับไก่ย่างกับปลาดุกเพิ่งย่างใหม่ ๆ เมื่อกี้จิเอาไก่ไปปลุกพี่พริกมาด้วย”
“ว่าแล้ว นี่แม่ตามกลิ่นมาเลยนะ”
“จิอุตส่าห์ไม่พูดนะครับ”
“แม่รู้ไงว่าจิจะสื่อแบบนั้น นี่ซื้อร้านไหนมา”
“ที่ตลาดครับ เจ้าเด็ดที่มาเปิดใหม่ ร้านอร่อยที่
