พริกหวาน TALK
“หมวย หมวย พริก พริกหวาน”
“ฮื้อ...” ฉันลืมตา มองเห็นเฮียกานต์ยืนมองอยู่ด้านนอก เมื่อมองรอบ ๆ เห็นว่าไม่ใช่ที่บ้านฉันแต่เป็นร้านเครื่องเสียงของเฮีย “มาที่นี่ทำไม ทำไมไม่ไปส่งบ้าน”
“พาลูกมาเอาของ”
“อะไร”
“ลงมาดิ”
“อือ” กดปลดเข็มขัดนิรภัย ไม่ได้มาเหยียบที่นี่นานแล้วนะ รู้สึกอารมณ์เสียชะมัด หันมองเบาะหลังลูกชายไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว “แล้วฮาจิไปไหน”
“นู่น” เฮียกานต์ยื่นหน้าเข้าไปในร้านเครื่องเสียง
“อย่าบอกนะ” มองตามสายตาของเฮียเห็นฮาจิกำลังยืนยิ้มกว้าง เป็นรอยยิ้มที่ดีใจสุด ๆ ฉันจึงหันมามองหน้าเฮียกานต์
“อืม”
“ทำไมเอารุ่นนี้อะ”
“ลูกอยากได้”
“รถพวกนี้มันเร็วมากนะเฮีย ลูกเราไม่แผ่วแน่” สิ่งที่ทำฮาจิยิ้มกว้างได้ก็คือรถมอเตอร์ไซค์ที่โผล่มาหลังได้ใบขับขี่ไม่นาน เฮียกานต์ซื้อพีซีเอ็กซ์ตัวล่าสุดให้ลูกชาย
“...”
“ด่าอยู่จะยิ้มทำไม เป็นบ้าเหรอ”
“แค่ชอบคำว่าลูกเรา”
“เงียบปากไปเ
