แม่สุมองหน้าลูกชายอยู่หลายนาที เห็นลูกเจ็บก็สงสาร แต่ก็รู้สึกโมโหเหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าเลี้ยงผิดตรงไหนทำไมถึงได้โตมาเป็นคนแบบนี้
สุดท้ายแล้วแม่สุหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์พริกหวาน รายนี้ก็อีกคน ปากเรียกแม่ แต่มีเรื่องอะไรไม่เคยปรึกษา ชอบเก็บเรื่องทุกข์ใจไว้คนเดียว เวลามาเยี่ยมก็เล่าแต่เรื่องดี ๆ ตั้งแต่โตมาไม่เคยเลยที่จะร้องไห้ให้เห็น เป็นเด็กที่เข้มแข็งมากจริง ๆ อ่อ จะว่าไปก็มีครั้งที่ลูกชายถูกจับ พริกหวานร้องไห้ปานจะขาดใจ
(ค่ะคุณแม่) พริกหวานกดรับสายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่สุด เธอรู้ว่าวันนี้การินจะไปพูดกับพ่อแม่ เธอจึงไม่ได้ขายหม่าล่าเพราะคิดว่าแม่สุต้องโทรมาหาเธอแน่
“พริกหวานว่างไหมลูก”
(ว่างค่ะ)
“ไอ้ตัวดีมันมาสารภาพเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างลูกกับมันหมดแล้ว แม่กับป๊าอยากพูดกับพริก พริกเข้ามาหาแม่ที่บ้านหน่อยนะ”
(ได้ค่ะ เดี๋ยวพริกเข้าไปนะคะ)
“พริกหวาน”
(คะแม่)
“พริกพาหลานชายของแม
