พริกหวานรู้สึกตัวตื่นตอนสิบโมงเช้า ด้วยความดีใจทำให้เมื่อคืนเธอดื่มหนักจนเกินไป ดื่มจนจำอะไรไม่ได้เลย ไม่รู้เลยว่ามานอนที่นี่ได้ยังไง ที่นี่ คำว่าที่นี่ทำให้พริกหวานเบิกตากว้าง กวาดตามองรอบ ๆ นี่มันห้องที่ร้านเครื่องเสียงของเฮียกานต์ หันมองข้าง ๆ เฮียกานต์นอนห่มผ้าผืนเดียวกันกับเธอแล้วก็ยังกอดเธอด้วย
ความตกใจทำให้ผลักเขาออก ลุกออกจากที่นอน ในตอนนั้นเองถึงได้รู้ว่าตัวเธอแก้ผ้า
“เหี้ยแล้วไง” ยกมือขึ้นเสยผมด้วยอารมณ์หงุดหงิด นี่กลับมากินของเก่าได้ไงวะ ไปเคลิ้มท่าไหนถึงได้มานอนแก้ผ้าด้วยกันแบบนี้
ยืนอึ้งอยู่นานพริกหวานก็ตั้งสติได้ เธอเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อเฮียกานต์มาสวมใส่แล้วจึงเดินมาปลุกเขา ปลุกขึ้นมาด่า “เฮียกานต์ เฮียกานต์ เลิกนอนแล้วลุกขึ้นมาคุยกันเดี๋ยวนี้ ทำแบบนี้ได้ไงวะ”
“...”
“ไอ้เฮีย”
“...”
“เฮียอย่ามาเนียนได้ปะ ลุกขึ้นมา” ครั้งนี้เธอยื่นมือไปจับตัวเขาเขย่าให้ตื่น เมื่อสัมผ
