ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ปริมไม่อยากโดนมองไม่ดี มาอยู่ที่นี่แค่วันเดียวก็กลายเป็นเมียเจ้าของบ้านซะแล้ว
“สงสัยเมษามาเคาะเรียกให้ลงไปกินข้าวแน่ๆ เลย” ปริมโพล่งขึ้นมา มือเล็กๆ ของเธอปิดที่ปากของกฤตย์เอาไว้ ด้วยไม่อยากให้เสียงของเขาเล็ดลอดออกไป “พี่รออยู่ในห้องน้ำนี่แหละ เดี๋ยวปริมออกไปดูเอง”
หญิงสาวคว้าผ้าเช็ดตัวนุ่งเป็นกระโจมอก เดินดุ่มออกจากห้องน้ำด้วยเนื้อตัวที่ยังคงเปียกซกไปยังประตู
“อุ๊ย!!” มือสองข้างยกขึ้นปิดเนื้อหนังด้านบนแทบไม่ทัน เมื่อคนที่เธอเห็นเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง ตัดผมทรงสกินเฮด หน้าตาไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้หล่อเหลาเท่าคนที่อยู่ในห้องน้ำ ข้างๆ เขามีผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวจัดจ้าน สวมเดรสเกาะอกสีดำ สะพายกระเป๋าแบรนด์หรู แต่งหน้าทำผม พรมน้ำหอมกลิ่นฉุนอย่างกับจะไปเที่ยวกลางคืนยังไงยังงั้น “เอ่อ…คุณคือ…”
“พี่ต้องถามน้องต่างหากว่าน้องเป็นใคร เดี๋ยวนี้พ่อเลี้ยงหิวถึงขั้นดีลตรงเลยเหรอ ว
