ห้าปีผ่านไป... ท่านประธานจอมโหดแห่งพงศ์บริพัตร เรียลเอสเตท คนเดิมเพิ่มเติมคือ "สถานะคุณพ่อลูกอ่อน ที่คลั่งรักลูกสาวหนักมาก..
กิจวัตรยามเช้าที่แสนชุลมุน
ในเพ้นท์เฮาส์หรูที่เคยเงียบสงบ บัดนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะใสๆ ของ น้องพรีมเด็กหญิงวัย 5 ขวบที่ถอดแบบดวงตาคมกริบมาจากคิริณเป๊ะๆ แต่รอยยิ้มหวานหยดนั้นได้มาจากพาขวัญเต็มๆ
"แด๊ดดี้ขา... ผูกโบให้พรีมหน่อยค่ะ"
น้อยพรีมในชุดยูนิฟอร์มโรงเรียนอนุบาลนานาชาติสุดหรู เดินถือโบสีชมพูมาสะกิดแขนคิริณที่กำลังผูกเนกไทอยู่
คิริณทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นทันทีโดยไม่สนว่ากางเกงสแลคราคาแพงจะยับหรือไม่ มือหนาที่เคยจับปืนและเซ็นเอกสารพันล้าน บัดนี้บรรจงผูกโบสีชมพูให้ลูกสาวอย่างประณีต "
"ได้ครับเจ้าหญิงของแด๊ดดี้... วันนี้ใครแกล้งน้องพรีม บอกแด๊ดดี้นะครับ เดี๋ยวแด๊ดดี้จะสั่งปิดโรงเรียนเลย"
"พี่คิริณอย่าไปสอนลูกแบบนั้นสิคะ"
พาขวัญ ที่เดินถือกระเป๋
