บทที่ 24

1314 Words

ตัดกลับไปเหตุการณ์ตอนที่คนธรรพ์เดินออกจากห้องเพราะโมโหที่ถูกกอหญ้าไล่ "ให้เรียกกูว่า..ไอ้คน..ไอ้หมา..ไอ้ควาย เหมือนเดิมยังจะดีกว่า นี่มันเรียกกูว่าคุณคน กูขนลุกนะเว้ย" ชายหนุ่มพูดพึมพำคนเดียว แล้วเขาก็เดินวนไปมาแถวหน้าห้องของเธอ พอเห็นพี่กับน้องคู่นั้นออกไป เขาแอบมาส่องดูหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่กล้าเข้าห้องเพราะกลัวโดนด่าที่เสียมารยาท "ไม่จริงมั้ง มึงอย่าเด็ดขาดนะไอ้คน มึงเสียหมาเลยนะถ้ามึงกลัวเมีย" จังหวะนั้นเขากำลังจะเปิดประตูเข้าไป..แต่ก็ยังนึกกลัวว่าเธอจะด่า ก็เลยเดินถอยกลับออกมาพร้อมกับบ่นให้ตัวเอง "ใครกลัววะ..กูแค่เกรงใจต่างหาก เห็นกำลังท้องกำลังไส้ไม่อยากจะพูดมาก..คลอดลูกออกมาก่อนเถอะ" เขายังบ่นพึมพำอยู่คนเดียว สายตาจ้องมองไปที่ประตู หูก็แอบฟัง เผื่อเธอเรียกจะได้รีบเข้าไปได้ทัน ชายหนุ่มนั่งรออยู่ตรงนั้นจนตัวเองเผลอหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ดึกมาก เขาค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไป และตอนนี้เ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD