"หายเจ็บแผลหรือยัง" เขาถามแบบเจ้าเล่ห์
"ยังไม่หาย" หญิงสาวตอบไปแผ่วเบา..ใจเต้นแรง..มือไม้สั่น เพราะเธอไม่คิดว่าจะมีความรู้สึกแบบนี้กับเขาผู้ชายที่เป็นเพื่อนสนิท
"นี่มันก็จะสองอาทิตย์แล้วนะ" เขาคร่อมตัวเธอไว้ก็จริง แต่ชายหนุ่มไม่ได้ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาที่เธอเลย เพราะเขาใช้แขนของตัวเองทั้งสองข้างดันร่างหนาไว้
"น้ำคาวปลายังไหลไม่หยุดเลย" กอหญ้าพูดกับเขาแบบไม่อาย เพราะว่าเขาเป็นคนทำความสะอาดให้เธอก็หลายครั้งต่อหลายครั้งแล้ว
"ต้องได้ถามแม่แล้วเนี่ย"
"ถามอะไร"
"ก็ถามเรื่องน้ำคาวปลานี้แหละ เมื่อไหร่มันจะหยุด"
"จะไปถามแม่ครูทำไม"
"อยากจะหาเพื่อนเล่นให้จอมซนสักคน"
กอหญ้าถึงกับน้าแดงขึ้นทันตา "บ้าแล้ว! ออกไปเลยนะ" หญิงสาวต่อว่าเขาด้วยรอยยิ้มแบบเอียงอาย
"ขอจูบก่อน"
"ไม่! อื้มมม"
เช้าวันต่อมา...
ก๊อก! ก๊อก!!
"ใครครับ" ก่อนที่เขาจะลุกออกจากเตียงชายหนุ่มได้ห่มผ้าให้หญิงสาวที่เขานอนกอด
