"เราจะไปไหนกันเหรอคะ นี่มันดึกแล้วนะ" จันทร์เจ้าถามขึ้น เมื่อปฐพีขับรถเลยวรารัตน์รีสอร์ตไปทางไร่ไชยเดชาสกุล
"ไปบ้านของเรา" ปฐพีหันกลับมาตอบด้วยรอยยิ้ม ซึ่งตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ในรถกระบะคันใหญ่ ที่กำลังแล่นเข้าสู่สวนผลไม้
"แต่มันดึกมากแล้วนะคะ จันทร์เจ้ากลัวแม่ถามหา ไหนจะยัยน้ำหวานอีก" จันทร์เจ้าพูดอย่างไม่สบายใจ อยู่กรุงเทพด้วยกันก็ไม่เท่าไรหรอก เพราะสังคมเมืองต่างคนต่างอยู่ แต่ที่นี่หูตาของชาวบ้านอย่างกับสับปะรด เธอไม่อยากให้พ่อแม่ถูกนินทา
"ไม่ต้องห่วงหรอก พี่บอกไอ้เมฆให้ดูแลน้ำหวานให้แล้ว พี่อยากอยู่กับจันทร์เจ้าที่บ้านของเรา เพราะอีกสองสามวันพี่ก็ต้องกลับไปทำงานแล้ว" ปฐพีตอบกลับเสียงอ่อน
"อ้าว~ งานมีปัญหาเหรอคะ" จันทร์เจ้าถามอย่างใส่ใจ เพราะรู้ว่าเขากำลังยุ่งกับการก่อตั้งบริษัทร่วมกับเพื่อนอีกสองคน
"ยุ่งนิดหน่อย ช่วงนี้มีเปิดตลาดไปทางโซนตะวันออกกลางน่ะ" ปฐพีพูดถึงเรื่องงานของเขาด้วย
