บทที่ 39

1420 Words

สมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 39 "อึกอึกอึก" เสียงสะอื้นเบาๆ จากผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่น เพราะมันอบอุ่นนี่แหละเธอถึงกลั้นน้ำตาไม่อยู่ เธอจะอบอุ่นกับอกผู้ชายที่ไม่อยากมีเธอในชีวิตไม่ได้นะ สมิงดำที่เพลียหลับไปแล้วแต่ได้ยินเสียงเหมือนเธอร้องไห้ เขาเลยลืมตาขึ้นมามองดู "ร้องไห้ทำไม" "ปล่อยฉันได้หรือยัง" "ก็บอกแล้วไงว่ามุ้งมันแคบ..ทนนอนเบียดกันก่อนนะ" รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยตกใจคิดว่าเธอร้องไห้เพราะเจ็บท้อง เขาเผลอกระแทกแรงไปพอหลั่งแล้วถึงคิดได้ว่าไม่น่าใช้แรงขนาดนั้นเลย "อึกอึก" ด้วยอารมณ์ฮอร์โมนหรืออะไรไม่รู้ ทำให้เธอโกรธตัวเองที่ดันไปมีอารมณ์ร่วมกับเขา เธอน่าจะปกป้องตัวเองให้มากกว่านี้ "ไม่ร้องนะผมปล่อยแล้วก็ได้" สมิงดำยอมขยับมือที่โอบร่างเธออยู่ออกแล้วก็หันหลังให้ คิดว่าถ้าทำแบบนี้แล้วเธอคงจะดีขึ้น ผ่านไปสักพักทั้งสองก็หลับไปพร้อมกัน ตื่นมาอีกทีเธอก็ไม่เห็นเขานอนอยู่ข้างๆ แล้ว ฟ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD