สมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 46
หลังจากที่เขาออกไปแล้วเธอว่าจะนอนพักอีกสักหน่อยแต่ก็นอนไม่หลับ ครั้งนี้ทำไมเธอถึงรู้สึกเป็นห่วงเขา ฟ้างามอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเลยออกมาดูยายหน่อย คิดว่าถ้าได้พูดคุยกับยายก็คงจะคลายความกังวลลงบ้าง
จนเวลาผ่านไปถึงช่วงเย็นของวันเดียวกัน เขาสั่งห้ามไม่ให้เธอไปทำงาน แต่ถ้าอยู่เฉยๆ ความคิดของเธอก็ฟุ้งซ่าน วันนี้ฟ้างามเลยเข้ามาที่ทำงาน
"อ้าวคุณฟ้า เห็นเสี่ยบอกว่าวันนี้คุณฟ้าจะไม่เข้าไม่ใช่เหรอคะ"
"เขาบอกพิมพ์ไว้เหรอ"
"ใช่ค่ะเสี่ยบอกว่าคุณจะไม่เข้าสองวัน ส่วนเรื่องงานเดี๋ยวเสี่ยสิงขรจะเข้ามาดูแทนค่ะ"
"อยู่บ้านก็ไม่ได้ทำอะไร เขาอนุญาตให้ฉันมาทำงานได้วันละ 3-4 ชั่วโมง"
"ดีจังเลยนะคะมีคนคอยเป็นห่วง"
"คอยเป็นห่วง.." ได้ยินคำนี้แล้วทำให้หัวใจของเธอชื้นขึ้นมาได้บ้าง
"พวกท่านทั้งสองรักภรรยามากน่าอิจฉาจังเลยนะคะ" พิมพ์หมายถึงเสี่ยสิงขรและเสี่ยสมิงดำ เพราะเหมือนว่าทั
