"สะ..เสี่ยจะเข้าไปแบบนี้เลยเหรอครับ" นิวัฒน์เดินตามหลังมาเพื่อเป็นทัพหลังให้
"แล้วมึงจะสะกิดกูทำไม..กูตกใจ!"
"ทำไมมันวังเวงจังเลยล่ะครับเสี่ย" นิวัฒน์ดูท่าทางแล้วมันแปลกมาก บ้านหลังใหญ่โต แถมลูกน้องของอิทธิพลก็ไม่ใช่น้อยๆ มีเหรอจะปล่อยให้บ้านเงียบได้ขนาดนี้
"ถ้ามึงไม่เลิกพูด กูจะไล่มึงออกไปรอข้างนอก" ทั้งๆ ที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้แต่ทั้งสองก็กระซิบกระซาบพูดกัน
สองขาแกร่งค่อยๆ ก้าวเดินขึ้นบันไดด้านหน้า มือหนายื่นเปิดประตูบานใหญ่นั้นออก
แอดดดด~
"อุ๊ย!" ธานินทร์ถึงกับสะดุ้ง เมื่อประตูบานนั้นเปิด ชายวัยชราคนหนึ่งยืนค้ำไม้ตะพดอยู่ตรงหน้า
"ทำลับๆ ล่อๆ เหมือนพวกหัวขโมย"
"ผะ..ผะ..ผะ"
ผั๊วะ~ (มือหนาตบหัวตัวเองเพราะเขามัวแต่ติดอ่างพูดไม่ออก)
"ผมช่วยไหมครับเสี่ย" นิวัฒน์ที่ยืนอยู่ด้านหลังกระซิบถาม ว่าจะให้ช่วยตบเรียกสติอีกไหม
"มึงหุบปากไปเลยนะ! กำลังหน้าสิ่วหน้าขวาน"
"พวกคุณมาทำไม" อิทธิพล
