บทที่ 52 //18+

1265 Words

"ในเมื่อคุณไม่เชื่อใจให้ฉันทำงานที่นี่ต่อ..ฉันก็จะไป" หญิงสาวรีบลุกขึ้นพร้อมกับผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่นั้น ที่อบเชยหอบเอาผ้าห่มผืนนั้นไปด้วยเพื่อปิดบังร่างกายเปลือยเปล่า ตอนนี้เรื่องเสียตัวให้เขามันยังเล็กน้อยเมื่อเทียบกับชีวิตของเธอ หญิงสาวต้องเอาชีวิตรอดให้ได้ก่อน เขายังยืนมองเธออยู่แบบนั้น ดูว่าเธอจะทำอะไรต่อ พอลุกขึ้นมาจากเตียง อบเชยก็เดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า ยังไงต้องหาเสื้อผ้าใส่ให้ได้ก่อน มือเรียวเปิดตู้เสื้อผ้าของเขาแล้วเลือกดูว่าพอมีชุดไหนที่เธอจะใส่ได้บ้าง อบเชยได้เสื้อเชิ้ตแขนยาวและกางเกงขาสั้นออกมา ก็รีบใส่มันตรงนั้น เพราะไม่อยากเสียเวลาเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ จะได้รีบออกไปจากที่นี่สักที "จะไปไหน" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเธอเดินไปที่ประตูห้อง "ฉันจะกลับ" คนตัวเล็กตอบโดยที่ไม่หันกลับมาเลยด้วยซ้ำ "ถ้าอยากมีผัวพร้อมกันหลายคน ก็ออกไปสิ" "คุณ!" หญิงสาวหันกลับมาตะคอกใส่มาเฟียหนุ่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD