บทที่ 15

1371 Words

วันต่อมา.. แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาว มันทำให้เธอค่อยๆ รู้สึกตัวทีละน้อย จะว่าตื่นจากภวังค์ก็ไม่ใช่ เพราะมันเจ็บปวดและทรมาน ดวงตากลมโตค่อยๆ รับแสงทีละนิด เพียงไม่นานดวงตางามคู่นั้นก็ได้เปิดกว้าง เมื่อคิดถึงภาพเมื่อคืนว่ามันขึ้นกับเธอบ้าง อีกมุมหนึ่งของห้องนั้น ได้มีชายหนุ่มร่างกำยำบึกบึนแต่ดูสมส่วนมาก กำลังสวมใส่เสื้อผ้าโดยไม่ทุกข์ร้อน และไม่แคร์ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียง "โอ้ย" หญิงสาวค่อย ๆ พยุงร่างกายที่บอบช้ำของเธอให้ลุกขึ้น ตอนนี้มันเจ็บไปทั้งตัว เลือด.. พอมองไปดูผ้าปูที่นอนผืนบางนั้น วันหนึ่งถึงกับสะอื้นไห้ในลำคอ เมื่อเห็นร่องรอยความรุนแรงที่เปรอะเปื้อน วันหนึ่งทำใจไว้แล้วว่าเธอจะต้องโดนอะไร แต่หญิงสาวก็ไม่คิดว่าเขาจะซาดิสม์ได้ขนาดนี้ ปึก!! เสียงซองสีน้ำตาล ที่มาเฟียหนุ่มหยิบมาจากลิ้นชัก แล้วโยนมันลงไปข้างกายหญิงสาว ไม่มีแม้แต่คำพูดใ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD