เย็นวันเดียวกันนั้น.. (หลังเลิกงานได้เกือบชั่วโมง)
"คุณรอนานไหม" พอลงมาถึงข้างล่างก็เจอว่าเธอยืนรออยู่ข้างรถ
"งานเยอะเลยเหรอคะ"
"ผมขอโทษด้วยที่ลงมาช้า ทำไมคุณไม่ขึ้นไปหาผมที่ห้องทำงานล่ะ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเดินมาเปิดประตูรถให้ รู้แบบนี้เอากุญแจรถไว้กับเธอก็ดี "วันหลังขึ้นไปรอที่ห้องทำงานของผมนะ"
"คิดว่าคุณจะลงมาเร็วก็เลยรออยู่ที่นี่..แล้วคุณทำอะไรอยู่คะ"
ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่ตอบ เขาแกล้งวุ่นวายกับการถอยรถออกมา เพราะไม่รู้จะตอบเธอว่ายังไง ที่จริงเขาออกมาแล้ว แต่ถูกเลขาท่านประธานเรียกไว้ บอกว่าท่านมอบหมายงานด่วนไว้ให้ ก็เลยต้องได้รีบกลับไปทำ
พอลงมาก็แวะไปดูเธอที่ห้องทำงาน ไม่เจอจึงรีบลงมาที่ลานจอดรถ
ขับรถมาชั่วโมงกว่าก็ถึงบ้าน และตอนนี้ตะวันเริ่มจะลับขอบฟ้า ..บ้านของแทนไทอยู่รอบนอก อากาศแถวนี้ก็เลยดีหน่อย ไม่ต้องไปเบียดเสียด แต่ก็ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะมาถึง
"กลับมากันแล้วเหรอลูก" กา
