"ฉันไม่ได้เอาเงินมาด้วยเลี้ยงข้าวฉันหน่อยสิ" ว่าแล้วคนตัวเล็กก็นั่งลงแบบถือวิสาสะ
"เธอคงจะใช้มารยาแบบนี้กับผู้ชายบ่อยสินะ" เขาพูดในขณะที่ยังเปิดเมนูอยู่โดยที่ไม่สนใจที่จะมอง
"ก็ไม่ค่อยบ่อยหรอกนะ ส่วนมากจะใช้เฉพาะกับคนที่มีเงิน นายมีเงินไหมล่ะ"
พอคำนี้ออกจากปากของคนตรงหน้า สายตาคมที่คิดว่าจะไม่มองก็ได้มองมา
"คนแบบเธอเกิดมาเพื่อเปลืองทรัพยากรของโลกจริงๆ"
"อะไรนะ..?"
"มีสองมือสองเท้าทำไมต้อง..ช่างมันเถอะ" ก่อนที่เขาจะเผลอปากพูดอะไรมากไปกว่านั้นชายหนุ่มก็เลยหยุดตัวเองไว้ก่อน
"นายจะมาพูดค้างคาไว้แบบนี้ไม่ได้นะ" แต่มันยิ่งทำให้หญิงสาวค้างคากับคำพูดนี้
"แน่ใจนะว่าเธออยากจะฟังจนจบ ฉันบอกเลยนะว่าฉันพูดเอาใจใครไม่เป็น คิดยังไงฉันก็จะพูดออกไปอย่างนั้น"
"จะเรียกว่าปาก..คนที่นี่เขาเรียกอะไรกันนะ..อ๋อ..จำได้แล้ว ฉันเคยได้ยินแม่พูดให้ฟังอยู่"
"........" เขาไม่ถามด้วยคำพูด แต่สายตาของเขามองมา
