"มีอะไรหรือเปล่าครับ" ชายหนุ่มเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เป็นจังหวะที่นิสาวางโทรศัพท์ของเขาลงพอดี
"เปล่าค่ะไม่มีอะไร ทำไมคุณพ่อถึงนานจังเลยคะเนี่ย" นิสาแกล้งพูดไปเรื่องอื่น
ชายหนุ่มมองไปดูโทรศัพท์ของเขา ซึ่งตอนเข้ามาในร้านเขาได้วางมันไว้บนโต๊ะ พอไปเข้าห้องน้ำก็เลยไม่ได้หยิบไปด้วย
"นิสาว่าเราสั่งอะไรมาทานก่อนดีกว่าค่ะไม่ต้องรอแล้ว" สายตาของนิสามองไปดู เห็นเขาจับโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนก็เลยชวนคุยไปเรื่องอื่น เพราะเรื่มจะเป็นวัวสันหลังหวะกลัวว่าเขาจะถาม
"ถ้าคุณพิเชษฐ์ไม่มา งั้นผมขอตัวนะครับ เพิ่งนึกได้ว่ามีธุระ" ว่าแล้วหรือคนร่างหนาก็ลุกขึ้นลุกขึ้นจากเก้าอี้
"เดี๋ยวก่อนสิคะถ้าคุณพ่อไม่มาเราทานกันสองคนก็ได้นี่" นิสาพูดในขณะที่เขากำลังเดินออกจากโต๊ะนั้นไป แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเลย ..เธอหันกลับมามองโต๊ะซ้ายที มองโต๊ะขวาที ตอนนี้รู้สึกหน้าแตกยิ่งกว่าตอนที่ถูกปล่อยลงข้างทางเสียอีก
ชายหนุ่มตรงมา
