บทที่ 47

1485 Words

"คนลามก" แค่เห็นแววตาของเขาที่ส่องประกายออกมาก็รู้แล้วว่าเขาหิวคนละแบบกับเธอ "ใครลามก เธอต่างหากที่ลามกคิดอะไรเนี่ย หิวข้าวจะตายอยู่แล้ว" ว่าแล้วคนร่างหนาก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินมาที่ประตู ทิ้งให้สายตาของเธอได้แต่มองตาม "เราลามกจริงเหรอ?" "จริง..จะไปไหมกินข้าว ถ้าไม่ไปจะได้ให้กินอย่างอื่นแทน" เธอพูดออกมาแค่เบาๆ เขาก็ได้ยิน แล้วก็อดไม่ได้ที่จะสวนกลับมา "ไอ้หมาน้อย!" หญิงสาวกัดปากกัดฟันพูด แต่ไม่กล้าเปล่งเสียงออกมา เพราะกลัวเขาได้ยินกลัวจะเป็นเรื่องอีก พอลงมาถึงข้างล่าง แสนสวยก็เดินไปหยิบบะหมี่สำเร็จรูปออกมา "เธอจะทำอะไร" "ไม่เห็นหรือไง" "เลิกกินได้แล้วของพวกนี้ ไม่มีประโยชน์" ว่าแล้วเขาก็ดึงออกจากมือ แล้วไปเปิดดูตู้ที่แม่เคยเก็บกับข้าวไว้ให้ เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว "ทำไมวันนี้คุณแม่ไม่ทำเตรียมไว้ให้เนี่ย" "ฉันกินอันนี้ก็ได้" ตอนนี้รู้สึกหิวมาก เธอเดินไปหยิบบะหมี่ซองเดิมออกมา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD