ตอนที่43 ห่วงยันเงา

2 ปีผ่านไป... คฤหาสน์สิงหราชตอนนี้ไม่มีคำว่าเงียบเหงาอีกต่อไป เพราะเสียงวิ่งเล่นของ น้องนิรินวัย3ขวบกว่า และ น้องเมฆินทร์ คู่หูตัวแสบ กลายเป็นเสียงดนตรีหลักของบ้าน ส่วนรามสูรจากพญายักษ์หน้าดุ บัดนี้ได้กลายเป็น ทาสเมียและทาสลูกอย่างสมบูรณ์แบบ ในห้องโถงใหญ่ รามสูรนั่งอยู่บนพื้นพรม ไม่ได้นั่งไขว่ห้างอ่านรายงานการประชุมเหมือนแต่ก่อน แต่กำลังนั่งให้น้องนิริน เอาสติกเกอร์รูปเจ้าหญิงแปะเต็มหน้าและแขนแกร่งที่มีรอยสัก "นิรินจ๋า สวยไหมลูก" รามสูรถามด้วยเสียงสองที่หวานจนบอดี้การ์ดแถวนั้นต้องกลั้นขำ "สวยค่ะคุณพ่อ~ นิรินอยากได้ปราสาทสีชมพูที่มีน้ำพุเป็นน้ำหวานค่ะ" นิรินอ้อนพลางกอดคอพ่อ "ได้เลยลูก! เดี๋ยวพ่อสั่งคนงานรื้อสวนหลังบ้านสร้างปราสาทให้นิรินพรุ่งนี้เลย" พี่รามตอบทันควันโดยไม่คิดสัดส่วนงบประมาณแม้แต่นิดเดียว "พี่รามคะ เกินไปแล้วค่ะ ปราสาทน้ำหวานมดก็ขึ้นเต็มบ้านพอดีสิคะ สปอยล์ลูกจนนิรินจะกล