ความตึงเครียดในคฤหาสน์สิงหราชพุ่งทะลุปรอท รามสูรนั่งนิ่งอยู่ข้างไอรินที่กำลังพยายามรวบรวมสติ เธอรู้ว่านักอ่านหลายคนอาจจะสงสัยรวมถึงตัวเธอเองด้วย ว่าทารกที่เพิ่งหนีตายจากกองไฟจะจำคำพูดของพ่อได้อย่างไร
เพราะงั้นไรท์จะแก้ปมตรงนี้ก่อนเลยงับ^^
"คุณรามคะ ที่รินบอกว่าพ่อเคยพูดเรื่องสร้อย รินไม่ได้จำได้ตอนเป็นทารกหรอกน่ะค่ะ แต่นี่คือไดอารี่ของคุณแม่ที่รินเจอในย่ามของคุณแม่ตอนที่ท่านมาถึงบ้านคุณ คุณแม่เขียนบันทึกไว้ว่า พ่อเคยกะซิบสั่งเสียรินตอนที่เขาอุ้มรินหนีไฟ และแม่ยังเขียนคำพูดสุดท้ายของพ่อไว้ในนี้ด้วยค่ะ" ไอรินเอ่ยเสียงเบาพลางส่งสมุดเล่มเล็กสภาพเก่ากะทัดรัดให้เขา
ไอรินเปิดหน้าหนึ่งที่เขียนด้วยลายมือสั่นๆ ของ พิมพ์ใจ
ลูกแม่พ่อเขาสั่งไว้ก่อนจะขาดใจว่า สร้อยเส้นนี้คือความลับที่จะช่วยให้ลูกไม่อดตาย กอดมันไว้ให้ดี
"และรินก็มักจะฝันถึงเสียงผู้ชายที่อบอุ่นพูดประโยคนี้ซ้ำๆ ในหัวมาตลอดชีวิต รินเพิ
